tag:blogger.com,1999:blog-8089500800844014912012-01-25T07:33:14.385+02:00Είναι άσκημο να είσαι το άσπρο πρόβατο ανάμεσα στα μαύρα. Είμαι ο Κανένας, δε με ξέρεις εσύ.. Κανείς δεν με ξέρει..Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.comBlogger711100tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-91887516670883577702011-12-12T18:36:00.001+02:002011-12-12T18:36:30.415+02:00

Κι όλα μπερδεύονται όπως μπερδευόντουσαν τα μαλιά σου στο πρόσωπό μου όταν σε φιλούσα. Και έρχεται πάλι η ανάγκη να εκφραστώ, να φωνάξω και δεν μπορώ Τα δάχτυλά μου αρχίζουν και κάνουν μόνα τους σπασμωδικές κινήσεις. αγχος, το παπούτσι σε ρυθμό τύμπανου πυροβολεί το πάτωμα. Βάζω να ακούσω Nina Simone και δεν ακούω τι λέει, μονο ο ρυθμός της με κρατάει και μου φωνάζει να τρέξω, μου φωναζει να

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-18487594193895489772011-09-28T21:29:00.000+03:002011-09-28T21:30:38.065+03:00

Και έρχεται η στιγμή, αργά η γρήγορα που όλοι ξεμένουμε μόνοι σε ένα δωμάτιο. Μόνοι μας. Εμείς και το δωμάτιο. Ψάχνουμε χώρο για να σταθούμε. Το δωμάτειο φαίνεται άδειο. Οι τοίχοι άσπροι, πιο παλαβοί και απ τους τρελούς. Όλοι άσπροι! Το πάτωμα δεν θυμόμαστε πως μοιάζει. Ήμασταν πάνω του χυμένοι, κολλημένοι τόση ώρα και δεν θυμόμαστε τι χρώμα ήταν. Ούτε το υλικό θυμόμαστε παρά μόνο ότι ήταν κρύο.

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-13264257965964976882011-09-08T11:25:00.001+03:002011-09-08T11:36:07.343+03:00

-Έλα να ταξιδέψουμε μαζί. -Μα ακόμα δεν.. -Έλα να ταξιδέψουμε μαζί. Βράδυ, ο αέρας σφυρίζει δυνατά στα αυτιά Με ξυπνά η ανάσα σου γλύφει το εγώ μου Ξενιτιά, σε μια θάλασσα κρυμμένοι βαθιά Σε κοιτάω κρυφά και ξεχνάω τον σκοπό μου. -Φοβάμαι -Έλα να ταξιδέψουμε μαζί. -Φοβάμαι θες να έρθω κοντά σου να κατσω μαζί σου εδω; Στα όνειρά μου θα σε πάρω μαζί μου καλό μου εχω αναγκη την

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-48164384112098135412011-09-08T04:49:00.003+03:002011-09-08T04:50:00.658+03:00

Σε μια γωνία του καθρέπτη δεν λυγίζει το φως όλα γύρω σου σβήνουν και 'συ μένεις σκυφτός Παλιοί φίλοι εμφανίζονται και φεύγουνε τα παιδιά στο σοκάκι φωνάζουνε και παίζουνε οι στίχοι σου ξαναβγαινουν στο χαρτί την ξερω την αλήθεια δεν στο έχω ξαναπεί σε έχασα πριν καν σε ερωτευτώ δεν σε βρήκα και ποτέ δεν θα σε βρω μου χει λέιψει η φωνή σου δεν γυρίζει η γη όχι αυτη η φωνή δεν

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-8482641310406936192011-08-20T16:35:00.001+03:002011-08-20T16:35:45.241+03:00

Τώρα που φοβάμαι πως; Το ραδιόφωνο παίζει ξανά κλασική μουσική Τα παντζούρια κλείνουν και τα φώτα σβήνουν. Ο ήχος του αναπτήρα μου σηκώνει την τρίχα. Τόσο δυνατός, τόσο τρομακτικός. Ο καπνός χαϊδεύει το φως που μπαίνει από τις γρύλιες. Πετάει ψηλά, σκορπίζετε όσο χάνεται. Βλέπω την Αθήνα, κόσμος πονεμένος, φτωχός, παρατημένος μία γιαγιά πέφτει και κανείς δεν γυρνάει να την βοηθήσει πάω να την

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-39206102056599088262011-03-14T01:53:00.000+02:002011-03-14T01:53:51.872+02:00

Μ' αρέσουν τα τρένα. Όχι όταν ταξιδεύω με άλλους. Μ΄αρέσει να ταξιδεύω μόνος μου. Μπορώ να πάω και μία και δύο ώρες νωρίτερα να περιμένω στον σταθμό. Μ ' αρεσει να βλέπω τα τρένα να φτάνουν, να παρατηρώ τον κόσμο που ανεβαίνει και κατεβαίνει από αυτά. Ίσως είναι αυτή η μαγεία του, το  ότι δεν γνωρίζεις κανέναν, αυτή η απόλυτη άγνοια ακόμη και  η περιέργια σου να γνωρίσεις κάποιους από αυτούς. Μ'

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-68330549360444862482010-07-15T14:55:00.000+03:002010-07-15T14:55:50.056+03:00

μια ανάσα φιλάει τον λαιμό μου μάτια κλειστά ζηλεύει μέρα το όνειρό μου τριγύρο όλα μαύρα μόνο μουσική και η ανάσα ομορφη κίνηση κρεμιέται σε σκοινί η πολή φεύγει πίσω ξαφνικά νεκρά παιδιά ολα τριγύρο είναι σκοτεινά μια πολυθρόνα λαμπει -κάτω φως ματια κλειστά φοβάμαι τρέχω να σε φτάσω ο τρελός τα χέρια τρεμουν σαν παιδιά στο κρύο και η ανάσα μένει εκεί - μένουμε μόνο εμείς οι δύο μένουμε

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-13454828373918682612010-05-19T04:08:00.003+03:002010-05-19T04:10:06.773+03:00

Φοβάμαι, τα χέρια μου τρέμουν αφήνοντας κάτω το άδειο ποτήρι. Καπνοί ξεχοιλίζουνε και χάνονται σαν άγγελοι φτιαχτών ονείρων.  Η λάμπα γυρισμένη στο τοίχο να κρύβει -το-μαύρο πρόσωπο. Ο Ηθοποιός  αρχίζει σιγά σιγά να περπατάει και κάθε βήμα του γίνεται πιο ηχηρό μέχρι που χτυπάει τα πόδια του δυνατά πάνω στην παλιά σκηνή και ο ιδρώτας τρέχει κρυφά στο μέτωπο. Μια γάτα στο βάθος σβήνει στην σκιά

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-91067389505512279722010-03-29T18:00:00.000+03:002010-03-29T18:00:13.127+03:00

Τα μάτια κλείσανε σαν τελείωσε το παραμύθι. Γλυκά μουρμουρητά σιγοτραγουδούσαν για το υπόλοιπο της νύχτας. Πληγωμένοι καλιτέχνες παραπατάνε μεθυσμένοι σε κάποια σκαλιά σε μια πλατεία. Ησυχία τώρα. Το φως στον παλιό μπουφέ αναβοσβήνει και όλα γύρω του παίζουν στην μουσική εναρμόνηση της κίνησής του. Όλα. Οι μουσικές, οι φωνές, ο άνεμος, όλα χαθήκανε και το μόνο που ακούγεται είναι το φως που

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-66848968343184196152010-03-28T17:07:00.001+03:002010-03-28T17:08:13.173+03:00

Ήρθες και με ρωτάς σαν έλειψα, έλειψα, λείπω ακόμα χάθηκα σαν τους ήχους των φύλων που σέρνονται από άνεμους δυστροπους. ή σαν την σκόνη που φωτίζεται σιγά σιγά και φεύγει από τις γρίλιες ψηλά στο παλιό παράθυρο πάντως χάθηκα και δεν μπορείς να με βρείς γύρω μου λαβύρινθοι κι άλλοι διαδρομοι άλλες επιλογές τι να κάνω; μένω στο κέντρο. εκεί νοιώθω πιο ασφαλής ο λαβύρινθος χάνεται. Μένω μόνος ένα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-19198703448376356532010-03-28T16:57:00.000+03:002010-03-28T16:57:51.136+03:00

Σε βρήκα πάλι σε έχασα μα σε βρήκα πάλι είχες κρυφτεί βαθιά μέσα στο μίσος είχες σβήσει τα σημάδια σου και εγώ σε έχανα. όλο και πιο πολύ, όλο και πιο μακριά τα χερια σου πια δεν μ' ακουμπούσαν τρόμαζα κι ας μην ήμουν μόνος και αυτό; αυτό με έριχνε όλο και πιο μακριά εγώ το διάλεξα εγώ σε έδιωξα εγώ το έκανα κύριο του εαυτού μου και σε έχασα. Και φοβάμαι θα σε ξαναχάσω το ξέρω θα σε ξαναχάσω μα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-16314899411396022432010-03-28T16:53:00.000+03:002010-03-28T16:53:35.645+03:00

Χαθήκαμε Τόσος καιρός χαμένος τόσες λέξεις όλα για ένα τίποτα για μια στιγμή. ένα λεπτό τόσο μικρό τόσο χαζό τα χάσαμε όλα και εγώ και εσύ και μείνανε οι εικόνες οι ψεύτικες πλαστές εικόνες να συντροφεύουν την άθλια μνήμη μας. ειδα αστέρια να πέφτουν σήμερα δύο μικρά αστέρια. Άδειος δεν είναι ο ουρανός χωρίς αυτά η ψηχή μου όμως είναι.

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-70139760030194724492009-10-03T20:03:00.002+03:002009-10-03T20:05:40.947+03:00

Είχα αποφασίσει πως αυτό το blog θα είναι ποιητικό μα μια μέρα πριν τις ποιο σημαντικές εκλογές που έχω ζήσει έχω ανάγκη να πω μόνο μια πράγραφο..Πολλοί δεν θα πανε να ψηφίσουν αύριο γιατί όλοι είναι ίδιοι, γιατί όλοι βάζουν στην τσέπη τους, γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει τόσα χρόνια, γιατί "δεν ασχολούντε με την πολιτική. Οι Κινέζοι λένε: "Καλύτερα να ανάψεις ένα κερί παρά να καταριέσαι το

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-20754629597665854822009-07-12T14:12:00.003+03:002009-07-12T18:22:22.417+03:00

Μόνο κάτι σκουριασμένα ταλαιπωρημένα σύρματα προσπαθούν μάταια να εμποδίσουν αυτήν την άγρια θέα. Ακόμη και τα μαύρα πυκνά σύννεφα συντελούν σε αυτό το πανέμορφο για το μάτι εικόνισμα. Ξημερώνει και ακόμα ο ήλιος να φανεί. Αυτό που βλέπω με εμποδίζει να προσανατολιστώ για το που θα εμφανιστεί το πρώτο κομμάτι Του. Τα καΐκια επιστρέφουν από το μαύρο ταξίδι τους στην νύκτα. Ταλαιπωρημένοι ψαράδες

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-38781026850234823352009-07-12T04:18:00.001+03:002009-07-12T04:18:29.944+03:00

Φεγγάρι, πονάει η στιγμή της σκέψης στο σκοτάδι της ψάχνει τον ήλιομε ένα παγκάκι σπασμένο για φίλοπληγωμένη φεγγει την αυγή της θλίψης Με τα λίγα λεφτά κερνάει τ' αστέριαζητά αντάλαγμα ένα φιλίτρέχει στον ουρανό νέο παιδίκοίτανε ψηλά αγκαλιάζει τα χέρια Παραλία κύματα ήχοι πετάνε παγωμένες σκιές ησυχάζουνκρύβουν τα βράχια αναστενάζουντην μοναξιά τους στην μπουνάτσα κοιτάνεΤρέχει εδώ κι εκεί

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-13548309378356031152009-07-04T03:11:00.002+03:002009-07-04T03:16:09.211+03:00

χαμογέλαδώσε ζωή στην νέα μέρακοίτα χηλά τον ουρανό μαυρίζειμαύρα πουλιά φωλιάζουν στ ονειρά μαςμαύρη καρδιά γυρνάει στα στενά μαςπόνος έλξη γιατί μαζ'ιπιοι νόμιζαν πως τουτη η στιγμή αρκεί ένα φιλί όλα σβήνουν.. παγοςπόνος μίσος αγάπη έρωταςασπρο μαύροουρανόςαγαπάωαγάπησα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-29084731911646244992009-07-04T03:04:00.002+03:002009-07-04T03:10:29.350+03:00

Στο παλιό δωμάτιο έχει κρύοκι είμαστε μόνοι εμείς οι δύοτα ρούχα μας είναι σκισμέναμαύρα λιοντάρια πονεμέναοι φίλοι μας κοιτάζουν πίσωασε μόνο να σ αφήσωκαι της καρδιάς μου οι λυγμοίλευκή θαλλάσια εκδρομήΤα φώτα πέσανε ξάναλίγο πιο πίσω στα παιδιάχάνουμε απόψε τα στενάφίλαμε έλα πιο κοντάγυρνα το πρόδωπο ψηλάκοίτα τους νίκα τους ξανά.

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-69051715926011021502009-07-01T23:45:00.004+03:002009-07-02T00:33:36.086+03:00

Με θυμάσαι; Όχι από τότε. Από χθες, που σε κοιταζα στα μάτια και τα μάτια μου γυάλιζαν απ την ζαλάδα. Αναρωτιέμαι που και που αν εκείνο το βραδυ είχες κοιτάξει τον βροχερό ουρανό στα μάτια. Αν είχες δει τα γκρίζα σύννεφα που μαύριζαν λεπτό το λεπτό. Πίσω απ' όλα, πίσω απ' το αστυνομικό τμήμα, πίσω από τα σύννεφα, την βροχή, τον ουρανό, υπήρχανε χιλιάδες αστέρια, αστέρια που παίζανε και τρέχανε να

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-71618294808112100012009-04-24T23:52:00.002+03:002009-04-24T23:59:16.716+03:00

Κόκκινο το χρώμα των μαλιών σουσαν τούτο του αίματος ζεστό θερμό φιλίή την φωτιά που καίει απόψε την ψυχή μουσαν την αλάνθαστη ζωή του μελτεμιούφιλήσυχη και πονήρή φωτιά μέσα στο δάσοςπου καίει αργά κι ανέμελα τα φύλλακαι με τραβάει σιγά σιγά να προσκυνήσωτο χρώμα κείνο το καυτό που την καρδιά μου καίειπετάω ξανά μα πιο ψηλά και τα αστέρια αφήνωφεύγω μια βόλτα μυστική- μαζί μου σε αφήνων'

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-33134213900818225852009-02-19T19:38:00.005+02:002009-02-19T19:59:25.588+02:00

Κοίτα με στα μάτιαΚοίτα τα αστέρια και σταμάτα- εκείψυχές άβατεςΨάξε να βρεις αυτό που έχασες- πέταξεςπροδωσία όλα για μια πουτάνα κοινωνίαδες πως με έκανετα χέρια μου στα αίματα τα πέταξεκοίτα ψηλά αυτάδεν σε βλέπω όλα είναι σαν χρωματιστάκολύπμάω γυμνόςξαπλώνω στην πνοή σου κι όμως είμαι νεκρόςόλα είναι θαμπάτα χάνω όλα δεν σε βλέπω ξανακαταλαβαίνωείναι όλα λάθοςψάχνω ως το βάθος δεν με βρίσκω

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-78343328119285008232009-02-12T01:39:00.004+02:002009-02-12T01:52:45.242+02:00

Τι θυμάσαι πια εσύεσύ με ξέχασες μια νύχτα του ΙούνηΤα μάτια σου δακρύσανε πάγωσε το βλεματο μίσος έγινε φωτιά τυφώνας η καρδιά χάθηκες στην σιωπή του σκότουςκαι κράτησες στα χέρια σου πράγματα απλά που σου έδωσα σαν ήμουν αγκαλιά σουχαθηκες μια νύχτα του Ιούνητότε χάθηκες κείνο το βράδυκαι δεν ξανάρθας ξανα πιαήσουν το φόρεμα το άδειο του Ομήρουεκείνο που πολέμησαν οι πρόγονοι γι αυτόκι εγώ

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-62156400055477524822009-02-10T16:21:00.004+02:002009-02-12T01:34:06.970+02:00

Μη με αφήνεις μόνο, είμαι στην άκρη ενός αρχαίου πύργου μες τα χαλάσματα του άγριου χρόνου. Σκέφτομαι μόνος σαν τον βράχο τα χρόνια που περνάνε σαν λεπτά γι' αυτόν τον άπιστο και χρόνιο κόσμο. Τα ιδρωμένα κορμιά των φύλων αρχίζουν να κουνιούνται και να πετάνε δίπλα μου στον άρυθμο ρυθμό του πέμπτου πιάνου που φανταστικά ακούγεται μέσα στις έρημες φωνές του αέρα. Κίτρινα κόκκινα πετάνε δω και κει

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-35131900168747273182009-02-07T13:04:00.003+02:002009-02-12T01:34:25.499+02:00

Ανοιγμένος στην σακούλα μιας αιτίαςαναζήτηση στα μάτια μιας αγίαςΠεσμένος απ' τα αδύνατα ποδάριακουδουνίζουν της σιωπής τα κουρδιστάριαΑφεντικά και δούλοι της αυγήςΠέσανε στης νύχτας το λευκότερο κατώγιΜίας νυχτιάς πνοή του πληγωμένου δάσουςμιαν ανάσα για να βγείς απ΄ τη σιωπή του βάθουςσε χάσαν και σε βρήκαν στα ανώγειαμε ένα μπουκάλι κρασί και μια κιθάρατραγουδοποιός της γης και των ονείρωνεσύ

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-29540219084352373372009-01-09T00:24:00.004+02:002009-02-12T01:34:42.238+02:00

Μαύρα κύματαλευκές σημαίεςάγνωστα διλήματα χαμένες ημέρες

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-37814160634461294702009-01-09T00:00:00.003+02:002009-02-12T01:34:58.141+02:00

Ξαφνικά, μπήκες σαν την σκιά των αστεριώνάδραξες το νήμα της αγάπηςκαι έσβησες, αχ έσβησεςτον πόνο απ αυτόν τον άδειο χάρτησαν την άδεια καρέκλαμόνη μέσα στον άυλο τόπο της οργήςπόνος έμοιαζε κόπος στο σκοτάδι έχψαχνα άδικα να βρω τον άλλο χάρτηνα μου χαρίσει αυτό το όμορφο πιοτοκαι μέσα στα ξενύχτια της μαγίαςαγνάντευε ο ήλιος της αυγήςτα όμορφα παραμυθένια κάστρα της αγάπηςάρματα μάχης να σε δω

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-12925585305568974282008-12-26T14:21:00.003+02:002009-02-12T01:35:27.917+02:00

Άγγιξε την αύρα μουΜπες στα απόκρυφα όνειρά μουΠως είναι εκεί;Πονάς σαν μου χαιδεύεις τις εικόνεςΨάξε πιο κει για έρωτες παλιούς δες την αγάπη μας εκεί, μωρό μουπιάσε το τίποτα και πάρτο πέραμπορείς να δεις πιο κάτω στα στενά;εκεί που βρίσκονται τα άγνωστα κομάτια;φυγέ από κει όχι πονώμην πασαλείψεις τα εγώ μουειναι μικρά και λίγα τ' άτιμαδες πως κουνιούνται εδώ και και κει οι άμυνες μουαδραξε

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-69879069057121738522008-12-25T22:05:00.004+02:002009-02-12T01:36:08.156+02:00

ΘυμάμαιΤις μέρες εκείνες τις κρύες στο χωριόΘυμάσαι;Όταν το τζάκι έσβηνε με ζέσταινε η αγκαλιά σουΘυμάμαιΟι πάπιες τρέχαν σαν τρελές στο μονοπάτιΘυμάσαι;Μεγάλος πλάτανος με έσβηνε απ' τον χάρτηΘυμάμαιΤις χαρακιές στο μέταλλο το όνομά σουΘυμάσαι;Ρετσίνα μ' αναψυχτικό και όλα πάνω απ' όλαΘυμάμαι η κρύα λίμνη να αδειάζει τις ψυχές μαςΘυμάσαι;και πιο αγνοί να γίννονται οι άσπροι κύκνοιΘυμάμαιβαριές

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-66961509582637828952008-12-25T21:58:00.003+02:002009-02-12T01:36:27.398+02:00

Που πήγες;Σε έχασα πριν κι όλλας να σε δωΧάθηκεςΣαν το πεντάστιχο που ψάχνω ν' ακουστώΠου πήγες;Πέρασε 11 και είμαι πάλυ μόνοςΧάθηκεςΚοιτάω στο δρόμο σαν χαζός μπας και σε δωΠου πήγες;Έχεις αφήσει κάποια πόρτα ανοιχτήΧάθηκεςΠου το βάλες ν' ανοίξω. Τι κλειδί;Που πήγες;Βαρέθηκα δω έξω να προσμένωΧάθηκες Κι αν δεν σε βρω δεν θα χαρώμα δεν θα χάσωαν δεν χαθώ

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-49534090364599090572008-12-03T20:32:00.001+02:002009-02-12T01:36:45.061+02:00

Μ' αρέσει να γυρνάω στα παλιάστις άδειες ώρες του χειμώνα που δακρύζεικαι να κοιτάω εκεί στο βάθος τα πουλιάκάτω απ' τη θάλασσα που αρχίζει να αφρίζειΠόσο ασφαλής είναι στ' αλήθεια η μοναξιάεκεί που δεν φοβάμαι να διαβώ στο μεσονύχτιεκεί που παίζαμε ενέμελα παιδιάπάντα μας γύρευε ο μπόγιας με ένα δίχτυΠως να κρυφτείς απ' τα παλιάκαι ας πονάς τ' αναζητάς αυτήν την ώρακι ο νους σου πάει πάντα στα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-38316039134330861592008-12-01T16:19:00.001+02:002009-02-12T01:37:11.962+02:00

Ένα αντίο ήρθα για να πω θα φύγωμα θα σου γράφω πάντοτε στα όνειρά μου μέσαλύνομαι χάνομαι ελπίζω λαχταρώκι άμα χαθώ βοήθησέ με να μεθύσωσαν βγω από το όνειρο αυτόθα υποκλέψω μια στιγμή για να χορέψωθα γίνω άρχοντας τους σκότους θα χαθώκαι δε θα αφήσω να με πάρεις από πίσωκαι στον αέρα σαν τον μαύρο αετόθα συνεχίσω να σου γνέφω αν ψοφήσωκαι στης ζώς μακάβριο σταυρόθα κρεμαστώ και θα φωνάξω θα το

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-78720773819266487412008-12-01T16:09:00.001+02:002009-02-12T01:37:26.305+02:00

Τελείωσαν τα αδικοχαμένα λόγιαστης τελευταίας συμφωνίας την βουήΠέταξαν πάλι τα φτερά της συννουσίαςφύγανε χάθηκαν πολύ μακριά απ' την γηΟι ψαρωμένοι αλήτες τρέξαν φύγαν μακριάψάξανε στ' άυλο ταξίδεψαν ξανάπήραν βαθιά πνοή από τα βάθηκαι έγνεψαν έντονα στο βάρβαρο παιδίΈλα μαζί ακόμη μία νύχτααυτό το αναπάντεχο να κρύψεις δεν μπορείςκαι πες μου όσα ψέματα κι αν θεςδεν την χαλάς όσο κι αν θέλεις

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-36840457172589213602008-11-13T22:29:00.001+02:002009-02-12T01:38:18.989+02:00

Ένα ταξίδι στον χρόνοταξίδι πέρα απ' τη γητο ξερω όπου και να σαιθα 'θελες να σουν εκείΓερασμένα καράβιαμε κουφαίνει η βουήσου το πα και χθες το βράδυη καρδιά μου πενθείΑκροβάτες στην θλίψηκι η χαρά έχει εκλήψειθα στο λέω για πάνταμε ζηγώνει η τίψη

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-27319938785007411462008-10-31T15:31:00.002+02:002009-02-12T01:38:43.917+02:00

Δεν ξέρω αν είναι παράνομο ή παράλογο να σ αγαπώ, δεν ξέρω αν πρέπει ή δεν πρέπει να το κάνω. Δεν ξέρω αν εγώ μπορώ να ζήσω με το πρέπει. Ποτέ δεν το κατάφερα. Ποτέ δεν κατάφερα να κάνω κάτι που πρέπει, όχι επειδή δεν ήθελα, μα δεν μπορούσα, δεν μπορώ να κάνω κάτι που έχει όρια. Και η αγάπη μου για κάποια πράγματα δεν έχει όρια. Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτήν για' δεν μ' αφήνει να την πλησιάσω, να δω

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-73508853272702558772008-10-22T18:19:00.001+03:002009-02-12T20:04:19.103+02:00

Νεκρά σανίδια πάτησαν οι ηττημένοι θεατρίνοιχάθηκαν μεσ' την άπονη ζωή τουςέσκαψαν τάφους έρημους χάιδεψαν τις αχές τουςακούμπισαν το είναι τους χάσαν το πρόσωπό τουςΚαι γω γυρεύω για να βρωέν' άλλο κόσμο αληθινόγυρεύω μεσ' την νύχτα μόνοςτου ουρανού θα γίνει σήμερα ο φόνοςΠετρωμένα πρόσωπα χαμογελάνε στις αρχές μαςτο φαίνεσθαι ταράζει τα νερά του ουρανούπέθαναν είπαν οι αλήτες στις γωνίεςτους

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-89755206819139318762008-10-22T11:20:00.002+03:002009-02-12T20:04:35.487+02:00

Πόσο εκστασιακός φαντάζει ο έρωταςόταν πράττεται για τελευταία φοράπόσο συναισθηματικός είναι τότε ο έρωταςκλαις όπως έκλαψες την πρώτη την φοράΠόσο κοντά φαντάζει ο χωρισμός ο τελευταίοςχάνονται πρόσωπα, κυριαρχεί το δέοςτο ξέρεις πιο καλά πως ειναι ο τελευαίοςμε πιάνουνε τα κλάματα με πάτησε το δέοςΒραδιάζει τελευταίες στιγμές οι δυο μαζίχάνεσαι απ' τα μάτια μου σβήνεται η στιγμήέλα να

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-87447109457986074252008-10-22T10:59:00.001+03:002009-02-12T20:04:55.353+02:00

Ήρθε η ώρα, φεύγω να ζήσωΠριγκίπισσά μου θα σ' αφήσωΌλα φαντάζουν εύκολα, όλα φαντάζουν ήρεμαΠάω να φύγω να εξαφανιστώκοιτάω τον καθρέφτη να φτιαχτώΤραβάω για άλλα θα χαθώΠερίσσεψαν τα ψέματα, πάνε αυτά που έλεγα κοιτάω απο εσένα να κρυφτώΌλα φαντάζουν εύκολα αυτή τη τελευταία στιγμήΌλα φαντάζουν εύκολα το μίσος θα κρυφτείΘα βγεί εμπρός το εγώ μου, κοιτάω τον εαυτό μουφεύγω για άλλα τώρα, για

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-67076191883298366672008-10-22T10:41:00.001+03:002009-02-12T20:05:13.695+02:00

Κουράστηκε η αυγή από το πρωινό το ξύπνημασήμερα είπε να σηκωθεί πιο αργάκαι όλοι τρόμαξαν, βγήκαν έξω απ' τα σπίτιαέκαμαν να δουν τα αστέρια Είχαν πολλά χρόνια να τα παρατηρήσουντι όμορφα που είναιΈτσι όπως παίζουν με τις άυλες ουσίες τουςΠόσο υπερβατικά φαντάζουνΠοια εικόνα κοιτάζουν τώρα αυτά;μήπως μας βλέπουν;Κι αν έχουνε ψύχή κι αυτά εκεί;Τότες δεν μας κοιτάνε

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-41754014917308902592008-10-20T16:51:00.002+03:002009-02-12T20:06:28.506+02:00

Νύχτα, κάπου στo Παρίσι. Η Ιωάννα διαβάζει τις τελευτείες σελίδες ενός παλιού κακού βιβλίου. Το διαβάζει ίσως επειδή της θυμίζει ένα μεγάλο της έρωτα. Κρίμα, ποτέ δεν κατάφερε να φτασει τούτο τον έρωτα στα άκρα. Ήταν είναι και θα είναι ένας ανεπίδοτος έρωτας. Κουλουριάζεται στο κρεβάτι και τρέμει από το κρύο και την υγρασία. Έχει τρεις μήνες να τον δει. Και όμως της φαίνονται χρόνια, κάθε μέρα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-6745772633670697142008-10-18T00:02:00.001+03:002009-02-12T20:06:45.690+02:00

Και να που ήρθε ο χειμώνας άσπρος και παγερός όπως παλιάτότε που ξεπροβάλαμε εσύ κι εγώστο παγωμένο προαύλιο του παλιού σχολείουΚαι οι λέξεις χάνονταν, μια μια σαν κάτι να τις απασχολούσεκαι εσύ τις έψαχνες χορεύοντας κι εγώ από πίσω μύπως τύχει και χαθώΤρομπόνια και βιολά ακούγονταικι εσύ αρχίζεις να κουνάς τα χέρια σουσαν διευθυντής ορχήστρας τα κουνάςσ΄ακούω και χορεύω κι εγώΚαι θαύμα μαγικό

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-73416117401986470212008-10-10T11:28:00.001+03:002009-02-12T20:07:23.603+02:00

Αστέρια,Κουρνιάστε δίπλα μου στο μαφημένο χαλίΑφήστε την απροκάληπτη βία σαςΕλάτε να χορέψουμε Αστέρια,Σαν φύγετε από τον ουρανόΔιαλύστε τα τα ίχνυ σας μην και σας ψάξουνρίχτε καφτό υγρό στις ρίζες σας να ξηλωθούνΕλάτε να τραγουδήσουμεΑστέρια,Πέστε για μια φορά όλα μαζί και όλα πάνω μουπάρτε με μαζί σας πάνω εκείελάτε να μεθύσουμεΑστέρια,κοιτάχτε 'κει πάνω που ήσασταν δείτε πόσο όμορφα είναι εκεί

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-44658888024949983732008-10-08T01:16:00.001+03:002009-02-12T20:08:03.996+02:00

Μου πες να δω τον ουρανό σήμερατο λοιπόν τον είδαμια γριά στην στάση λέει πως είναι καθαρόςΨέματα είπε όμως μάτια μουΣαν τον κοιτώ βλέπω κεθρέπτη την ασχήμια μαςστο βάθος κίτρινος απ' αέριαάσκημος, σκούρος, πηχτός άσκημοςλες πως σε λίγο σαν στους Γαλάτες θα κατέβει και -μπαμ-θα μας πλακώσει, θα μας λιώσειολάκερος γι' αυτά που του κάναμεθα πέσει πάνω μας και τ' αστέρια, αχ τα αστεριαατ' ατέρια θα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-15685942189056302112008-10-04T22:11:00.001+03:002009-02-12T20:09:16.362+02:00

Πάτησε τη λουλουδιασμένη τάφρο μας ξένεΚαι μπες μέσα στά έγκατα της γης μας και πεςπες μας τι είναι αυτό που μαραίνει τα πράσινα δάση μαςτι είναι αυτό που μας πνίγει τον αερα;Κάτσε ξένε θα σου τα πω όλλακαι για τις καταιγίδες και την μπόρα, για τα παρασιτικά πουλιάμα ένα πράγμα δεν θα μάθεις ξένεπως στης αγάπης μου την ώρα την μεγάλη θα σ' αφήσω

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-77781718242122768572008-10-04T22:09:00.001+03:002009-02-12T20:09:37.754+02:00

Και 'σύ; Σαν τι μου φέρνεις τούτη την άυλη ώρα;Κύρος ντροπής και ατέρμονη δουλειά για κλεύτεςΚαι τωρα; Και τώρα 'γω σαν τι ν 'απογείνω δούλε;Ό,τι ήσουν πριν αρχόντισσα, μια ψεύτρα,

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-2921020226543162242008-07-29T18:11:00.004+03:002009-02-12T20:10:26.203+02:00

ένας ροφός και ένα μπαρμούνιδυο ψάρια διάφορα του καθενόςδυο ψάρια αταίριαστα εντελώςτο 'να σούπα να το κάνειςτ΄άλλο ψητό να γίνειποιο σ΄αρέσει καλύτερα-κανένα πιότερο του άλλουδιάλεξε ποιο θα φτιάξεις-κανένα πιότερο του άλλουδιάλεξε πιέζει ο χρόνοςδιάλεξες λάθοςτα 'χασες και τα δύοδιάλεξες;

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-3861930015332993972008-07-29T18:10:00.005+03:002009-02-12T20:11:12.567+02:00

Επτά χιλιάδες και τρειςφωνές διψασμένων φυτώνΦυτά σε γλάστρες που βγάζουν την ρίζα τους και σιγοφεύγουνΦυτά στον ισκιο ξαπλωμέναψάχνουν το φως του ήλιου στο περβάζιΦυτά που την αιώνια δίψα τουςστο ιδρωμένο στήθος τους ζητούνεΦυτά στο δρόμο της ντροπήςψάχνουν κι αλλάζουν μονοπάτιαΦυτά πνιγμένα απ' τον καπνόφυτά αγριεμέναεπτά χιλιάδες και τρειςφωνές διψασμένων φυτών

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-50309601669765995682008-07-29T18:10:00.004+03:002009-02-12T20:10:40.072+02:00

Εμείς οι μαθητές...Εμείς που καταλαμβάνουμε φασιστικά και βίαια τα σχολεία μαςΕμείς οι μαθητές...Που στα μάτια σας είμαστε μειοψηφίες και γόνοι οικοδόμωνΕμείς οι μαθητές...Που δεν διαβάζουμε ασχολούμενοι με ουτοπίεςΕμείς οι μαθητές...Που δεν αφήνουμε να γίνει μάθημα στην τάξηΕμείς οι μαθητές...Που και κουκουλοφόροι ήμαστεΕμείς οι μαθητές...Που δεν βιάζόμαστε από 16χρονες ΟυκρανέςΕμείς οι μαθητές.

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-31547139960240471532008-07-29T18:09:00.004+03:002009-09-30T12:52:13.938+03:00

Τα μάτια σου,ηλιαχτίδες φωτιάς και αποκρίσεις λάβαςΤα μαλιά σου,καλώδια παλιού τηλεφώνου που καλούν τα όνειρά μουΤο σώμα σου,αμαζόνιος με σπηλιές, μεγάλους γκρεμούςΤα πόδια σου,ζευγάρι παιδιών που χαλάνε τον κόσμοΤο γέλιο σουσυμφωνία του Μότσαρτ με απόντα το ΤσέλοΤο στόμα σου,τρύπα στο δρόμο που ελπίζω να πέσωΤο χιούμορ σου,κωμωδία του Σαίξπηρ, τραγωδία με ΤσάπλινΤο βλέμα σου,παλιό deux chevaux

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-68538469420306470822008-07-29T18:08:00.003+03:002009-02-12T20:16:01.225+02:00

Μεσάνυχτα κάπου στην Αθήνα. Ένας νέος κάθεται σε ένα παγκάκι παρέα με το μικρό του σκύλο. Τον πλησιάζω γιατί μου κινεί την περιέργεια ένα παιδί μόνο του μέσα στο πάρκο. Κάθομαι από πίσω του και τον παρατηρώ. Έχει πάρει αγκαλιά το σκύλο του και του μιλάει. Αφήνω πίσω τις δουλειές που έχω να κάνω και κάθομαι να τον ακούσω. Ναι. Λέει ένα ποίημα. Σαν αυτά που διάβαζα θυμάμαι τότε που ήμουν κι εγώ

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-22125087770622173862008-07-29T18:07:00.006+03:002009-02-12T20:11:33.896+02:00

σήμερα κάτι εγινεκαι φταίει "αυτό"μα γι' "αυτό" δεν φταίει το ίδιοάρα φταίει η πολιτείαμα η πολιτεία είμαστε εμείςάρα φταίμε εμείς οι ίδιοιμα εμείς δεν γεννηθήκαμε έτσιάρα φταίει η παιδείαμα γί' "αυτό" λοιπόν φταίει η παιδείαάρα η παιδεία είναι η αρχή των πάντων

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-79010329499234451202008-07-29T18:06:00.002+03:002009-02-12T20:11:40.920+02:00

Παλιές φωτογραφίεςστο πάτωμα ριγμένεςγράμματα τύψεις κι αγκαλιέςαπ' το μυαλό βγαλμένεςκραυγές οργής και έρωτακραυγές αγριεμένεςαίματα πόνος και σκοτάδιοι μέρες μετρημένεςτις άδειες κρεβατοκάμαρεςψάχνει στον ύπνο σου

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-18028239726519460552008-07-29T18:05:00.014+03:002009-02-12T20:13:15.771+02:00

Μένουν μόνο τα λεπτάη ώρα έχει σταματήσειμόνο ο μεγάλος κουνιέταιο μικρός αρχίζει να μαγκώνειΕσύ ετοιμάζεις την φυγήτη φυγή για το χάοςκι εγώ μόνος μου μένω εδώκαι βουλιάζω σαν πέτρα στ’ ανοιχτάΛίγα λεπτά ακόμη άσε μουέπειτα χάσου χάσου γιατί πονάωπονάω και συ φεύγειςΚάνεις μεγάλα βήματαΚαι η μεγάλη πόρτα ανοίγειγυρνάς. Ένα χαμόγελοτίποτα άλλο δεν θα μείνειΧάνεσαι μέσα στο φώς της ημέραςσαν

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-56991325510898878522008-07-29T18:05:00.013+03:002009-02-12T20:13:07.593+02:00

Αυτό που πιάνει το χέρι μουκαι το ενώνει στου άλλουαυτό το πρόσωπο τ' αγγελικόαυτό το ποίημα είναιαυτό που εσείς ξεχνάτεστα μπαρ και στα μπουζούκιαρεζίλιδεςμαλάκεςάνθρωποι

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-7126302867484507792008-07-29T18:05:00.012+03:002009-02-12T20:12:01.217+02:00

Σαν τον αρχαιολόγο ψάχνω στα βάθη της ψυχής σουνα βρω τι θέλεις, τι ποθείς και τι ζητάςμα σαν ξυπνάω από τον λύθαργο, απ' τον ύπνοβλέπω πως τούτο που παλιά είχα σαν τέχνην' αντιλαμβάνομαι απ' τα μάτια την αλήθειαδεν το μπορώ σε 'σενα να εφαρμόσωδεν εννοώ να καταλάβω τούτο εδώ:σαν θέλεις ν' αγκαλιάσεις το κορμί μου;η μάλλον θε να το πετάξεις έξω;σαν θέλεις να φιλάς αυτά τα χείλη;ή μάλλον θε να τα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-69183638446070516462008-07-29T18:05:00.011+03:002009-02-12T20:11:47.160+02:00

Παλάτια σε άμμους με κάστρα και βράχουςΤα ωραία σου λόγια καπνοί ανθρωπιάςΌμορφες νέες σε ατσάλινους κάμπουςσαν οι στίχοι οδηγούν στον ναό της φωτιάςΆχρωμα μάτια ζητάνε ελπίδα και θάρροςΤα όμορφα αστέρια φωτίζουν την γηκαι γω στης καρδιάς μου ζητάω το βάθοςένα χαράς μήνυμα στην αυγήΤο νέο κουστούμι φοράς σαν χιονίζειμε τις σκέψεις κοντά σου βουνόΤο κύμα στα πόδια σαν ατμός που αφρίζεικαι ζητάω να

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-85672729023492649492008-07-29T18:04:00.002+03:002009-02-12T20:13:22.142+02:00

Μισώ αυτό που πρόκειτε να κάνω τώρα. Δεν μου αρέσει να γράφω όταν είμαι νευριασμένος, και είμαι πολύ, δεν μου αρέσει αυτό.Ο μήνας άνοιξε σήμερα στραβάάσπρα τα σύνεφα μα μαύρα τα παιδιαΣτο προπυλαίων την πλατεία καθισμένοικάτω από ήλιο πέντ' έξι ξαπλωμένοιΗ πορεία αρχίζει..φωνές, κόσμος παιδιά, παιδιάΚαι έρχετ' η ώρα η γαμημένηπιστόλι από τον ουρανόμαύρη η ώρα την στιγμή που πυροβόλησε κανειςμέσα

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-8519711974989626272008-07-29T18:03:00.005+03:002009-02-12T20:13:36.555+02:00

Μιά γενιά μετράει τ' αστέριαμια γενιά άγριαμια γενιά σκληρών παιδιώνμια γενιά άγριαμια γενιά παιδιών που ψάχνουνμια γενιά άγριαμια γενιά νεκρά παιδιά στα κάγκελαμια γενιά άγριαμια γενιά γεμάτη μίσοςμια γενιά άγριαμια γενιά που αναρωτιέταιμια γενιά άγριαμια γενιά που τ' αγαπάμια γενιά άγριαμια γενιά μια μούτζαμια γενιά ντουζίνα μείον δύομια γενιά ενδοιαμέσου αυτά το συνμια γενιά αγριεμένη είμαστε

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-89377002624028608852008-07-29T18:03:00.004+03:002009-02-12T20:13:30.750+02:00

Συμπτώσειςτι πιο τραγικότι πιο ωραίο απ' αυτόΗ τύχητι πιο κακότι πιο καλόαπό τούτοΗ μοίραδεν ξέρω η μοίρα τ' είναιειναι κάτι...

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-6871660399196556092008-07-29T18:00:00.021+03:002009-02-12T20:15:08.748+02:00

Τώρα πια είναι αργά, οι μανάδες φώναξαν τα παιδιά να γυρίσουν πίσω στο σπίτιτο φως του ήλιου κρύβεται πίσω από τα απότιστα ταλαιπωρημένα δέντραΤώρα πια είναι αργά, οι ειδήσεις τελιώνουν και αρχίζει το δράμαοι πληγωμένοι στρατιώτες σκοτώνονται από έλλειψη αγάπηςόλα τελειώσανΤώρα πια είναι αργά. Η κουρτίνα του παραθύρου έχει πια κιτρινίσει από τα τσιγάραΤο πεθαμένο φεγγάρι ανάβει τ' αστέρια του νου

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-11913500951992350152008-07-29T18:00:00.020+03:002009-02-12T20:15:01.193+02:00

Ποια η ουσία να δείχνουμε ξένοιΣε μια κοινωνία που χωρίς εμάς δεν μπορείΓια ποιον λόγο ξεχνάμε αυτά που έχουμεΣε μια κοινωνία που έχει ανάγκη να θυμάταιΠοια η ουσία να πλάθουμε πρόσωπα και μάσκεςΣε μία κοινωνία γεμάτη από τέτοιαΓια ποιο λόγο να πούμε ψέματαΣε μια κοινωνία που η αλήθεια έχει ξεχαστείΠοια η ουσία να μπερδεύουμε το είναιΤο είναι που το φαινεσθαι αφανίζειΔεν μας καταλαβαίνωΟ άνθρωπος

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-45412931948387378462008-07-29T18:00:00.019+03:002009-02-12T20:14:53.356+02:00

Μέσα σε ένα μπουκάλι πειρατικόΚρυμμένο και θαμμένο μες στης άμμου τα λαγκάδιαΒρήκαμε μια παρέα εμείς παιδιώνΕνα χαρτί βγαλμένο από τον χρόνο, μαγικόΙδρώσανε τα λερωμένα μας ποκάμισαΤα μετωπά μας κρύα σαν το χιόνιΚαθώς η αγωνία τα μέσα μας στοιχειώνειΣαν κλικα γύρω κάτσαμε να δούμεΕίμασταν όλλοι νέοι και γι’ αυτούς καταραμένοιΓι’ αυτούς που θέλουν τα παιδιά υπνοτισμέναΑυτοί που χθες μας βάζαν μία

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-58042759396544121882008-07-29T18:00:00.018+03:002009-02-12T20:14:47.210+02:00

Η μπόρα, βροχερή μερά τουτηάγριος άνεμος και ο κόσμος αργείΟμπρέλες η καρδιές ξεχασμένεςάδειο τρένο άδεια τώρα η ψυχήΤο νέφος στην αθήνα με κόποψαχνεις να βρεις τι σε θέλει η ζωήστην δίνει να βαράς τη καρδιά σουμα δεν έχεις άλλη έπιλογήΚαι ο ήλιος αχ ο ήλιος στη δίνειπάντα χαρούμενος και γελαστοςπαιδάκι τον ζωγράφιζες έτσικαι τώρα να θέλεις να τον κάμεις νεκρόΗ ζωή σου σαν παράξενη μέραούτε να

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-62558816666549526212008-07-29T18:00:00.017+03:002009-02-12T20:14:41.437+02:00

Τι ξαφνικός που είν' ο έρωταςτην μια στιγμή σε κάνει να πονάςσαν εν' αγκιστρωμένο ψάρι στην απόχη -σπαρταράςτην άλλη γέλιο και χαρά μαζίσαν το πεντάχρονο ψηλά στη μαύρη ράχη -ψηλά πετάςΤι θλιβερός που ειν' ο έρωταςσαν φύγει ο ένας απ' τους δυομοιάζει με μόνο στρατιώτη στο φαράγγι -βλαστημάςμα σαν του ίδιου το κενό συμπληρωθείμε κόκκινο στρατό όταν γιορτάζει -ξανά νικάςΜπας κι είναι ανώφελος ο

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-49129057532166773732008-07-29T18:00:00.016+03:002009-02-12T20:14:34.106+02:00

Ξέρεις μήπως πόσο εκστασιακόείναι να σε κοιτώ χωρίς να σε αγγίζω;Ξέρεις πόσο ευαίσθητος είμαιπου μπορώ να σε κοιτώ για ώρες δίχως λόγο;Ξέρεις πως θα 'θελα, τώρα να σ' έχω αγγαλιά;Πως θα ήμουν άμα σ' είχα στα πλευρά μου;Μπορεί να ξέρεις...δεν ξέρεις όμως πως μ' αυτόν που έμπλεξες, φταις κι μην το θες κι ας μη το έχεις καταλάβει

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-35766829443289771282008-07-29T18:00:00.015+03:002009-02-12T20:14:27.943+02:00

Δεν είμαι δημοσιογράφος. Αυτό το άρθρο δεν είναι δημοσιογραφικό. Είναι ενός μαθητή, μέλους του πανεκπαιδευτικού κινήματος. Την Πέμπτη που μας πέρασε συμμετείχα και εγώ στην πενελλαδική πορεία-τράυμα για τις συνειδήσεις όλων μας. Ήταν πιστεύω κάτι που λίγοι από μας έχουμε ζήσει. Πολλοί παλιότεροι είπαν πως ήταν μια διαδήλωση σαν αυτή του 91, σα αυτή του 73. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε δει παιδιά

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-64188902787963126562008-07-29T18:00:00.014+03:002009-02-12T20:14:03.412+02:00

Σάββατο βράδυκοπάδι ο κόσμος τρέχει στ' ανοιχτάπηχτά ζουμιά ξεγεύγουν του πεθαμένου αέραπατέρα άσε μου να δω τα καρκινόματά μαςτα νιάτα μας άσε με να τα δολοφονήσωνα πνίξω τούτη την αλλόκοτη σιωπήΛηστή σαν τρέχεις μην σκοντάψεις στην αννοίατην παραλία της καρδιάς σου μην την χάσειςΚαι σαν από τα μάτια σου ζηλέψεις την ζωντάνιαμην και τα βγάλεις άτιμε μην μου τα ξεριζώνειςγιατί το πένθος σου βαρύ

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-79285047317022133072008-07-29T18:00:00.013+03:002009-02-12T20:13:56.714+02:00

Δεν ξέρω πως ν' αρχίσωδύσκολος λόγος Che για 'σένανε νομίζωμικρό παιδί σαν ήσουν νίκησες τον θάνατοπολλές φορες, σαν επτάψυχο γατίμα τίγρης τελικά μάλλον θα ήσουνγια' δεν νίκησες μόνο το θάνατονίκησες τις καρδιές και τις ψυχές των νέωναυτών που βλέποντάς σε ανατριχιάζουνόλων αυτών που κάνουν την δικιά τους επανάστασηνίκησες την προσπάθειά τους να σε ξεχάσουμεκαι τώρα όλοι για σένανε μιλούνπέθανες

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-42242199724104375882008-07-29T18:00:00.012+03:002009-02-12T20:13:49.276+02:00

ερωτεύομαι, μια λέξη, χίλιες εικόνεςεικόνες ονείρων και αξέχαστων στιγμώνείναι αυτές εδώ, που ζούμε τώρακαι πιο παλιές εικόνεςεικόνες που θα δούμε αργότεραερωτεύομαι, ξεχνώ τι πάει να πει αλήθειατι πάει να πει πραγματικότηταερωτεύομαι, χάνω το δρόμο το σωστόκαι βρίσκομαι στον δρόμο τον ανάποδοαπό κει που ξεκινά και όχι'κει που πάωερωτεύομαι, γίνομαι πάλι ένα μωρό

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-11688996126481022502008-07-29T18:00:00.011+03:002009-02-12T20:13:42.608+02:00

Τρεις και μία ημέρες μεσ' το σκοτάδιεδώ εχάθει το σχοινί της νιότηςκρύο και βροχερό εκείνο το πρώτο βράδυεκεί τον χτύπαγε, τον έφτυνε ο πότηςΜόνος μέσα σε σκύλους και ξύλα ξαπλωμένοςΠερνάει η ώρα σαν κοιτάει περαστικούςάλλοι θαρούν πως πάει, είναι πεθαμένοςαυτός όμως ακόμα συζητάει με τους ΘεούςΠάνε οι μέρες και τον βρίσκουν πολιτσιάνοινερό στο πρόσωπο και ξύλο τον φορτώνουνδεν τους αρέσουν

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-48311814090216104152008-07-29T17:30:00.001+03:002009-02-12T20:15:30.300+02:00

Φιλαράκο, γιορτάζω σήμεραγιορτάζω το σαστισμένο πένθος -μου-γιορτάζω την χαρά του να πονάωΦιλαράκο σήμερα μονιάζωΦιλαράκο μονιάζω σήμεραμονιάζω με την ζημιογόνα θλίψη -μου-μονιάζω με την ματαιότητα της νίκης μουΦιλαράκω σήμερα φοβάμαιΦιλαράκο φοβάμαι σήμεραΦοβάμαι για τα μέλοντα -μου-Φοβάμαι μην χάσω τα πάνταΦιλαράκο σήμερα τρέμωΦιλαράκο τρέμω σήμεραΤρέμω απ' το κρύο στον άδειο δρόμο -μου-Τρέμω

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-57663900366741049672008-07-29T17:28:00.001+03:002009-02-12T20:15:38.588+02:00

Μια πιγολαμπίδα ήσουνχρώματος πράσινου λαχανί και κίτρινουχρώμα χαρούμενοχρώμα που λάμψη έβγαζεμε γέλιογέλιο χαρούμενο και ωραίομια κωλοφωτιάένα σκαθάριχρώματος μαύρουχρώμα κηδείαςχρώμα που θλίψη έβγαζεκαι σοβαρότητασοβαρότητα που δεν σου ταιριάζειένα σκαθαροζούμι

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-808950080084401491.post-51353430868987999322008-07-29T17:26:00.001+03:002009-02-12T20:16:21.244+02:00

Η ανέπαφη ηδονή της αλήθειαςαναζητάμέσα σε μαύρα-άσπρα μονοπάτιατην ανακάλεση του μέσου για σκοπόαπ' τα γλυκά της κόκκινα τα μάτια

Odysseasgphttp://www.blogger.com/profile/01575318725670226197noreply@blogger.com1